Acı-mak

'Gel bugün ağlama'dedim kendime 'Bugün olsun terket acılarını Varsay ki bugün yaralı yüreğini, Uyandırmadın sabaha Uyur bıraktın..' Ve bugün kendimsiz uyandım güne... Bu ne hafiflikti yarabbi! Kollarımı sallasam uçarım sandım... Sonra dönüp, Yataktaki acı yumağına baktım, O,bedeni olmadan da sızlıyordu... Dudakları bende, Isıramıyor kanatıncaya kadar, Gözleri bende, Ağlayamıyor. Ne saçları var yolacağı, Ne de taşlara vuracağı bir başı. Nasıl sığmış bedenime bunca yıl Bu kocaman acı yumağı? ... 'Hiç almasam geriye' dedim Terk edip gitsem tüm acıları Kapıya yöneldim usulca Güneşe,yeşile,maviye sığınmaya... Ve birden,tanıdık bir sancı: Terkettiğim acıların sancısı olmalı. Gördüm ki bırakıp da gidilemiyor... Geriye dönüp aldım gerçeklerimi koynuma, Bastım evcil acılarımı bağrıma, Kendime sarılıp sıkıca, Bugün de ağladım...