Sevgililer Günü

Bu sevgililer gününde ağlamayacaktı. Önce bir mum yaktı içinin karanlığına Yetmedi, Bir mum daha. Aydınlanmak bilmiyordu yüreği, Sonunda yüreğini ateşe verdi.. Penceresini açmaya çalıştı Yıldızlar yağıyordu. Birini yakalayıp, Bir dilek tutup bırakmak istedi, Gökyüzü öyle bir gürledi ki, Dileği,dudaklarında susup kaldı... Bir kadeh umut hazırladı kendine. Neyi umut etmeliydi? Hatırlayamadı... Bir yalnızlık şarkısı söylüyordu Sokaktaki köpekler... Derin bir nefes çekip anılarından, Geceye üfledi hüznünü. Gönlü eğlenmiyordu Ve göz göze geldi kendi gölgesiyle Masadaki kırmızı gülü alıp, Ona uzattı... Yine birlikteydi yanından ayrılmayan, Onurlu yalnızlığıyla... Bu sevgililer gününde ağlamadı... Bundan sonrakilerde de ağlamayacaktı. O,artık, Yalnızlığının sevgilisi olacaktı...