Ay Tütsülemesi

Gün gelir benimde içimden kuşlar uçar Kanatları çığlık çığlık Renkleri ara renklerden Bakışları cam kadar saydam Gün gelir yüzümde çiçekler açar /Çiçekler çocukların gölgesinde Ölümsüz bir bahar Yıldızlar arya söyler mehir'e doğru Mehlika güler mengü'ye Ne çok kaymıştır kuyruklu Ne çok bilinmezler kalmıştır geride Şimdi vakit yürümeye meyilli Ve içre yapılan yolculuklar bitmeli Her kâtip yazadursun ilamı Ben kirpiğime sakladım duamı /İlhama kıt zamanlarda mutluluğa astım Kuruması için yaramı/ Yara her gece böyle ıssız sızlamasa Anlayamazdım tenimde bir ruhun haytaca dolaştığını Aşk Ey aşk Sen bana yakın ben sana uzak Ağlak satırlar yazamıyorsam Baharatsız zamanlarımdandır İçimin atmayışıdır bir ceylanın sol göğsüne Emzir beni Meryem Dudaklarım zamana zehirlenmiş Korkutucu kelimeler geçiyor göğsümden Güvene ateş etmiş gardiyan kör Ben değilsem kadın, kim kadın Bilmezler kırmızı benim adım Kırk yamalı arşı âlem Dikişleri pas atlası libas Hangi elin kirli toprağında lisanım Yüzüm unutulur sesimden önce Ben her karanlığın tek evladı Kapat perdeleri ışımasın dün Aklıma üşüşmesin gülüşün Seviş benimle Eros Tenime değmeden Ve kokuma karışmadan seviş Ne kadınsı düşler var nü rüyalardan kalma Tenim haram olmuşsa insanoğluna Vardır elbet bir nedeni Sorguya gerekçe değildir gözlerimdeki Mihrinisa bak Tozlar uçuşmaktalar Serçe kanadı ağaçlar Kökler karınca kadar karışıklar Sen kadar dolaşık bu uyanışlar Olamadığımız bizi terk eden biz Bizde açacak biz/siz Şuh çığlıklar dolacak mumlara Mumlar ki benim kadar güzel kokmakta Ahhh anlamayacaklar Bu şiiri de anlamayacaklar Tıpkı beni (an/ladıkları) gibi Ne güzel sevgi ki anlamsızı bile anlamlı kılar Sevdirir dilini bilmedikleri bir şiiri Eros diyorum Eros Her salak aşığın tek katili Kördür dili vurmaz beni Ben kadın Yarım kadın Tam kadın Her kadının dünyası gibi Gize açık Sırra kapalı Uyandır beni.