Barışma Barışma Benimle

Kapat gözlerini Bir şiir daha yazacağım sana Herkes kahvaltı yiyerek başlıyor güne Ben şiir yiyerek devam ediyorum hayata…. Hani küsmüştün en son bana Barış artık demiştim ya sana Barışma, barışma benimle Arya Barışırsan şiirim olmayacak Hırsım olmayacak ela gözlerine Beni yazdıran senin uzaklığın tuana Daha bir kuvvetli sık dişlerini Daha fazla kan dök diş diplerinden Bir hışımla çarp kapılarını bana Ben sensiz yazamam, yazamam anla Hani gidiyorsun ya İçimden ben gidiyorum Leylekler ölüyor Ve hiçbir çocuk doğmuyor Arya Artık alıştım susmalarına Sus sus sakın konuşma Bu kadar geç kalmışken konuşmaya Ve ben bu kadar alışmışken senin suskunluğuna Aklımı alma…..aklım bana kalsın Arya….. Aynanın karşısındayım Bak en nü halimiz bu Ben seni görüyorum dışından Sen benim içimde kanayan noktam.. Narsist diyorlar bana Ben seni çok sevdim deli kız Bu şiir bomba gibi düşecek ortaya En ince en kıymık yanını anlatacağım Sen saklanıyorsun Arya İçimin çocuk yanısın sen Aynı gün doğduk Ve aynı gün öleceğiz Ağzımızdan kan akacak kaldırımlara Barışma barışma benimle Arya Ölümsüz bir şiir doğuruyorum sana.