غزل شمارهٔ ۶۵

آن که مرادش تویی از همه جویاتر است وان که در این جستجو است از همه پویاتر است گر همه صورتگران صورت زیبا کشند صورت زیبای تو از همه زیباتر است چون به چمن صف زنند خیل سهی قامتان قامت رعنای تو از همه رعناتر است سنبل مشکین تو از همه آشفته تر نرگس شهلای تو از همه شهلاتر است حسن دل آرای تو از همه مشهورتر عاشق رسوای تو از همه رسواتر است مست مقامات شوق از همه هشیارتر پیر خرابات عشق از همه برناتر است آن که به محراب گفت از همه مؤمن ترم گر دو سه جامش دهند از همه ترساتر است باده پایندگی از کف ساقی گرفت آن که به پای قدح از همه بی پاتر است سر غم عشق را در دل اندوهناک هر چه نهان می کنی از همه پیداتر است چون که سلاطین کنند دعوی بالاتری رایت سلطان عشق از همه بالاتر است گر همه شاهان برند دست به برنده تیغ تیغ جهان گیر شاه از همه براتر است ناصردین شهریار تاج ده و تاج دار آن که به تدبیر کار از همه داناتر است اختر فیروز او از همه فیروزتر گوهر والای او از همه والاتر است مرغ چمن دم نزد پیش فروغی بلی آن که زبانش تویی از همه گویاتر است