شمارهٔ ۱۹۸

به درد و محنت بسیار ما را یار می داند ولی کم می کند اظهار آن بسیار می داند مگو با من چه ربطیست این که با دلدار دارد دل که آن سریست دل می داند و دلدار می داند ازو دیدم وفا تا گریه شد کارم بحمدالله فتاده با کسی کارم که قدر کار می داند به مقدار محبت می نماید لطف با هرکس غلام طبع آن طفلم که این مقدار می داند بدی گر از حسد اغیار گوید پیش یار از ما چه غم چون یار ما را بهتر از اغیار می داند ز من پرسید محنت های سودای سر زلفش که اندوه شب تاریک را بیمار می داند فضولی راز دل را من چه حاجت بر زبان آرم چو دلبر هرچه دارم در دل افکار می داند