Die Begegnung

F Friedrich Stoltze
0 Altın Yaprak
Merr hatte im Mondschei uns Treu geschworn, – Inzwische hat’s viel geregent, – Nach viele Jahrn sin vor de Dhorn Merr uns emal begegent; Sie Hatt’ viel Zäh un Haarn verlorn, Doch war se mit Kinner gesegent. Ääch ich hatt’ längst mei Lockegold In Silwer merr umgewechselt; Ääch mancher Zah war abgetrollt Aus Elfebää gedrechselt. Ich wußt net ob ich se grüße sollt, – Ääch sie schien ebbes perplexelt. Un als ich se, ach, so komme sah Im Trippelschritt, im gemache, Von Venus Amathusia Der Iwergang zu em e Drache; Ich glääb, es war merr des Flenne nah Un noch viel näher des Lache. Sie selwer hat Ebbes unnerdrickt, Ich hoff, net die pure Threne; Dann hawwe merr uns aageblickt Wann ääch net ganz mit Sehne; Ich hab se gegrüßt, sie hat genickt; Vor Wehmuth mußte merr gehne.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.