Gecenin Soğuk Caddelerinde

Pişman değilim Düşünürken yenilgiyi, o acı yenilgiyi Çünkü ölüm tepesinin doruğunda Öptüm yazgımın çarmıhını Gecenin soğuk caddelerinde Hep tedirgin ayrılıyor çiftler Birbirlerinden Bir tek fısıltı duyuluyor: Hoşçakal! Hoşçakal! Gecenin soğuk caddelerinde Pişman değilim Zamanın ötesinde akıp gidiyor benim yüreğim Yaşam yeniden doğuracak onu Yeniden yaşatacak beni rüzgârların Göllerinde yüzen haberci gülü Bak, görüyor musun Nasıl çatlıyor beynim Süt nasıl oluşuyor mavi damarlarında soğuk memelerimin Nasıl filizlenmeye Başlıyor kan O çok sabırlı çizgisinde belimin? Ben senim Seven Ve kendi içinde olan kimse o Belli belirsiz bir bağlantı buluyor birden Binlerce garip ve belirsiz şeyle Koyu isteğiyim ben toprağın Yeşersin diye uçsuz bozkırlar Kendine çeken bütün suları Uzaklardan Gelen sesimi dinle benim Gör beni koyu sisinde sabah dualarının Ve aynaların dinginliğinde Bak, gene de nasıl dokunabiliyorum Kalıntısıyla ellerimin karanlık düşlerin dibine Nasıl bir dövme yapabiliyorum yüreğime kan lekesi gibi Suçsuz mutluluklarından yaşamın? Pişman değilim Benden konuş ey sevgilim bir başka benle Gecenin soğuk caddelerinde Gene aşk dolu gözlerini gördüğün Benden! Ve hatırla beni, kederle öperken o Gözlerinin altındaki çizgileri… (Türkçesi: Onat Kutlar - Celal Hosrovşahi)