Onu Bağışlayın

Onu bağışlayın O bazen Vücudunun kederli bağlantısını Durgun sularda Boş mezarlarla, unutuyor Ve aptalca zannediyor ki Yaşama hakkı var, Onu bağışlayın Bir resmin sıradan öfkesini Kışkırtmanın uzak arzusu Kağıdının gözlerinde eriyor Onu bağışlayın Baştan başa tabutunda Ayın kırmızı halesi geziniyor Ve gecenin değişken kokuları Vücudunu bin yıllık uykusundan Uyandırıyor Onu bağışlayın O içten yıkık Ama hala gözlerinin içi ışık zerrelerinin hayaliyle parlıyor Ve anlamsız saçları Ümitsizce aşkının soluklarının etkisi ile titriyor Ey mutluluğun sade ülkesinin sakinleri Ey yağmurda açılan pencerelerinin komşuları Onu bağışlayın Onu bağışlayın Çünkü büyülenmiş Çünkü sizin ağır gelen varlığınızın kökleri Onun gurbet topraklarında derinlere kök salıyor Ve onun kolay inan kalbi Hasretin acı darbeleriyle Göğsünün içinde kabardıkça kabarıyor. Çev: Hatice Gülcan Topkaya