Geceye Günaydın (ben Sensizken)

ben sensizken üşüdüğümde ısınmak için sen giderken gözlerinden çaldığım ateşi gecelerin ayazına yaktım ben sensizken uykularımı bir dilenciye verdim sadaka diye ve gelen her geceye günaydın dedim ben sensizken düşler kurdum ustura yüzü yalnızlıklarımla ve seni kesmesinler diye, beynimden yaraladım kendimi kalbim yerine ben sensizken elimde kalan sensizlik silahının namlusuna dokuz milimetre ayrılıklar sürdüm ardı ardına kendime sıktım ben sensizken doğmamış yarınlarımıza ağıtlar yaktım gölgelerin aydınlığından sızan loşlukta ben sensizken senin geçtiğin yerlere basmadım bıraktığın izlere basıp acıtmamak için seni ben sensizken maviler biriktirdim göz yaşlarımdan senli günlere dair ben sensizken kırılgan hayallerimi cam pamuklarına sardım üşümesinler diye kül artığı ellerimle ben sensizken kendimleydim ben seni sevdim.