Unutma Ki

bu aralar hep suskunum soluğum kesik sesim kayıp sanki hassas bir nakarat dahi seni hatırlatır ve sana benzer diye notalar söyleyemiyorum tamburun telleri kopuk benim bileklerim ruhumdan kopartamadığım ayrılığın unutmalarıma bir türlü meyil vermiyor zaten hangi zamana sarılsam seni unutmak için geceye günaydın dediğim zamanlarda Züleyha gibi parlıyorsun gecemin üzerinde seni bana unutturmuyorsun hak ettiğim çaresizlikler mi yoksa satılmamış tertemiz bir aşk mı ihanetini hangi sunakta yuğacaksın ve hangi teneşirde tertemiz yatacaksın acemi aşkların usta kurgucusu palyaçoların gözyaşlarının içlerinde olduğunu bilmedin sadece boyalı kısımlarla ilgilendin bir okyanus yarattım gözyaşlarımdan ve sen boğuldun bir kaşık ayrılıkta kalpazan bir aşk ile sahte sevgiler üretebilirsin belki ama asla gerçeğinin yerini tutmaz ve ilk ışıkta kaybolur gider boyası elinde yine bir hiçlik kalır biriktirirsin heybende hep yaptığın gibi küçük mutluluk oyunları oynarsın kendinle taktığın kırmızı başlık yüzünden hep kurtlara yem olursun oysa kendine her defasında avcı rolü biçmiştin düşünmen gerekmez mi neden av oldun? benim heybemde hak edene verilecek bir mutluluk senin heyben hiçlik dolu unutma ki bir hiçten çoktur