شمارهٔ ۷۹
غ غالب دهلوی
0
Altın Yaprak
رنجورم و می به دهر درمان بودم
نیروی دل و روشنی جان بودم
گفتم به پدر که خو به می نوشی کن
تا باده به میراث فراوان بودم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş