شمارهٔ ۷۶ - امیر حسین دهلوی فرماید

چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی ماند وگر در پرده می داری کسی را جان نمی ماند در جواب او به نقش دلکش کمخا نگارستان نمی ماند به روی مهوش والا گل بستان نمی ماند به یاد شقه خسقی شفق چندان که می بینم به خسقی ماندش چیزی ولی چندان نمی ماند نه تنها دیده مفتون به روی شرب حیران است کدامین دیده کاندر روی او حیران نمی ماند به رخت دسته نقش ارچه بود خوبی چو لاوسمه به شرب زرفشان و اطلس کمسان نمی ماند غنیمت دان به گرما رختی از کتان چو می دانی که بیش از پنج روزی رونق کتان نمی ماند به روی مخفی کهنه مکن در بر لباس نو چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی ماند ازین دست ار دهی قاری به گازر جامه دل بر کن ز رخت خود کزین جمله یکی را جان نمی ماند