شمارهٔ ۱۲

خوش خاطرم که یار مرا گفت مرحبا همراه مرحباست صفا در پی صفا صافی شدست شیشه دل از صفای عشق ای لطف مرحبای ترا جان و دل فدا زاهد مگو محال که از عشق توبه کن من درد عشق را چه کنم چون برم دوا تقلید گفت توبه و تحقیق گفت عشق مغلوب شد حکایت تقلید غالبا چون شد یقین که غیر خدا نیست فاعلی تلقین مارمیت بگو اذ رمیت را جانم ز قصهای مکرر ملول شد ای جان بیا بماره توحید وانما دل دولت وصال ترا رایگان نیافت از بارهای بس که کشیدست بارها بیرون ز شاهراه موحد سخن مگوی این بود ابتدا و همینست انتها چون واردیت نیست مگو قصه از گزاف بر شاهراه عشق بخوان رمز هل اتا چندین مگو که خون دل از دیده ریختم فرزند حال باش و گذر کن ز ما مضا قاسم سخن مگوی ز هجران جان گداز در ظل عاشقی شو و بگذر ز ماجرا