شمارهٔ ۱۴۳
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
عرصه عالم بما پیداست ما پیدا بدوست
جمله ذرات جهان را رو بدان روی نکوست
مست دیدارند ذرات جهان بر طور عشق
در دل هر ذره ای صد آتش از سودای اوست
حسن عالم گیر او هرجا بنوعی جلوه کرد
این یکی گوید حبیبی و آن دگر گوید که دوست
ناصحا زین بیشتر بدخو و بدگویی مکن
آبروی ما نریزی آبرو نه آب جوست
عاشقی و زاهدی با هم نمی آیند راست
شاهدی و عاشقی افسانه سنگ و سبوست
عشق ما را کرد خالی خود بجای ما نشست
پر شدیم از عشق حق نه مغز ماند این جا نه پوست
قاسمی از چرخ و ارکان گر شکایت می کنی
چرخ و ارکان عاجزانند این شکایت ها ازوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş