شمارهٔ ۲۶۵

گر دلم عید ترا لایق قربان باشد اثر بخت نکوغایت قرب آن باشد می که از دست تو نوشم همه نوشانوشست کمترین جرعه من قلزم و عمان باشد گفتمستی که خرابست بمهمان آرید گفتمای جان و جهاندولت مستان باشد نفسی محنت مستان چو ببیندناچار زود بگریزداگر رستم دستان باشد گرببینی سبعی را که عظیمست و دلیر رو به ماستگراز بیشه شیران باشد نشناسد دل من گنج وصال تو کجاست هر کجا هستولی طالب و جویان باشد هر گداییکه دمی جرعه ای از جام تو خورد بر سلاطین جهان خسرو و خاقان باشد چاکر تست اگر عمر و گر عثمانست بنده تستاگربوذر و سلمان باشد قاسمی لطف ترا دید دل ازدست بداد بعد ازین مسکن او کوی کریمان باشد