شمارهٔ ۲۹۶

حالت جان مرا پیر مغان می داند آنکه پیوسته ز پیدا و نهان می داند همت پیر مغان را چه توان گفت که او قیمت راهبر و راهروان می داند به همه حال اگر نیک و اگر بد باشم راز من از همه رو جان جهان می داند گرچه خفتیم و نرفتیم طریقی برشاد یار ما قصه برخیز و بران می داند ما اگر بی خبرانیم درین ره اما او ز احوال دل بی خبران می داند چند گویی که چسانی و چه حالست ترا حال من گر تو ندانی همه دان می داند هر چه گفتیم و شنیدیم یقینست آن یار همه را سربه سر از نور عیان می داند عمر بگذشت به بی حاصلی و بی خبری دوست خود شدت عمر گذران می داند بر سر کوی تو ساکن شود و جان بازد قاسمی مصلحت وقت در آن می داند