شمارهٔ ۳۸۷
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
چو نازنین جهانی بحسن خویش بناز
که پیش ناز تو میرم بصد هزار نیاز
دلم غریب هوای دیار تست بیا
دمی بحال غریب دیار خود پرداز
گرم بروضه صدر جنان برند چه سود
که دل بجانب کوی تو می کند پرواز
ز چشم مست تو مستم که اهل صومعه را
درید پرده تقوی بغمزه غماز
چو شمع آتش عشقست در دلم لیکن
بذکر و فکر توام در میان سوز و گداز
بنور دیده محمود می توان دیدن
اشعه لمعات جمال حسن ایاز
بگفتم از غم عشق تو سوختم چه کنم
بخنده گفت که قاسم برو بسوز و بساز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş