شمارهٔ ۴۳۲
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
من از سودای جانان نیم مستم
بده ساقی می گلگون بدستم
مرا جام آر از آن خم دل افروز
که من این شیشها درهم شکستم
خطایی ناید از من یا رب آمین
در آن عهدی که من با دوست بستم
بهر حالی دلم با اوست دایم
اگر خود مؤمنم گر بت پرستم
اگر جویای آن یاری بتحقیق
بجه از جو که من از جوی جستم
چو چشمش فتنه ای انگیخت ناگاه
هنوز اندر میان قرقشستم
زناگه آتشی افروخت جانان
چو قاسم در میان مجمرستم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş