شمارهٔ ۶۲۲

حکایتی دو سه دارم به شرط دستوری ز حد گذشت به غایت زمان مهجوری چو آفتاب جهانتاب ظاهرست حبیب حجاب مایه جهلست و پایه کوری بیا به مجلس مستان سجود کن بستان شراب ناب اناالحق ز جام منصوری اگر ز جام محبت به جرعه ای برسی هزار قیصر و خاقان هزار فغفوری تو را ز لذت مستی و عاشقی چه خبر که در حقیقت معنی ازین سخن دوری اگر مقرب شاهی کجاست طلعت شاه ولی مقرب حق نیستی که مزدوری ز حق نصیب نداری ولیک خوشحالی که در میان خلایق به زهد مشهوری شراب ناب محبت حیات جان بخشد به وصف راست نیاید حدیث موفوری ز قاسمی بشنو مست باش یا مستور که هر دو راست نیایند مست و مستوری