شمارهٔ ۷
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریا
فریاد عشق زد که منم عاشق خدا
زار و نزار و شیوه تجرید همرهست
در حال من نگر ز سر لطف ربنا
مجروح و خسته ایم بما مرهمی فرست
چون مرهمی رسید صفا در پی صفا
آواره بود دل ز غم عشق در جهان
چون روی تو بدیدلقد سرمن رآ
یاد تو روح ماست جمالت فتوح ماست
ما با تو بوده ایم درین دیر سالها
واقف شوی و غیب نماند بهیچ حال
گر تو علی وقتی از سرلافتا
ای مدعی ز حالت قاسم سخن مپرس
غرقیم در وصال و فناییم در فنا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş