شمارهٔ ۵
ق قصاب کاشانی
0
Altın Yaprak
نهاده حسن تو بنیاد دلربایی را
گرفته گل ز رخت بوی بی وفایی را
کسی نیافته قدر برهنه پایی را
خراج نیست در این ملک بی نوایی را
رسا نمی شود از سعی خامه تقدیر
به قد آن که بریدند نارسایی را
ز خون دل ثمری جلوه ده در این گلزار
چو سرو چند کنی پیشه خودنمایی را
ز زهد خشک به تنگ آمدم شراب کجاست
که تا به آب دهم خرقه ریایی را
رضا به عشرت عالم نمی شود قصاب
کسی که یافت چو من لذت جدایی را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş