شمارهٔ ۷۶
ق قصاب کاشانی
0
Altın Yaprak
آنکه همچون جان تنگت دست در آغوش داشت
چون صدف در بحر عشق آن تشنه لب خاموش داشت
در جهان بسیار گردیدیم و در هر گوشه ای
هرکه را دیدیم از آن مه حلقه ای در گوش داشت
با خیالش آنچه می گفتیم ما بودیم و دل
برملا شد عاقبت دیوار گویا گوش داشت
در درون سینه گم کردیم دل را عاقبت
نیک چون دیدیم آن را شوخ گلگون پوش داشت
از خمار هجر او مردیم ای یاران کجاست
گردش چشمی که ما را متصل مدهوش داشت
رو به هر جانب که تیرش رفت بیرون از کمان
چون نگه کردیم ما قصاب در آغوش داشت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş