شمارهٔ ۹۰

ق قطران تبریزی
0 Altın Yaprak
از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغام پیغام دل افروز و نشانهای غم انجام از حسرت هجرانش بودم چو مه نو از شادی پیغامش گشتم چو مه تام هم وعده چنانست که یابد دل ازو باز هم وعده چنانست که یابد دل ازو کام آرام و نشاط از دل ما پاک برفتست تا رفته ز نزدیک من آن ماه دلارام یارب بسلامت برسان سوی من او را با شادی و خویشتن بشهر آر بهنگام گر زآن لب و آن روی نیابیم گل و مل ما نیز نجوییم گل از باغ و مل از جام وام است ترا بر تن من خواسته و دل وز تو بستانم بمراد دل خود وام اندیشه بسی دارم و نگویم زیرا که کسی نیست چاره جویم کوشم که یکی دوستار یابم تا جان و دل از غم بدو بشویم کس را بجهان مهربان نبینم پس راز دل خویش با که گویم با هر که بگویم نهفته رازی پیدا کند از شهر گفتگویم زاندیشه وا ندوه دل فکارم وز حسرت و تیمار زرد رویم آرام همی جویم و نیابم تیمار همی یابم و نجویم خارند همه خلق یکسر من بهیده از خار گل چه جویم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.