شمارهٔ ۳۱۰
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
از نور رخت سها چو خورشید بود
آن کش تو نه ای امید نومید بود
تو عین بقا و دیگران محض فنا
هرکی به تو زنده گشت جاوید بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş