شمارهٔ ۱۴
س سراج قمری
0
Altın Yaprak
ای طره های خوبان از نافه تو بویی
هجده هزار عالم در عرصه تو گویی
چون شمع جمله رویی در بزمگاه دل ها
وانگه ز تو ندیده پروانه هیچ رویی
ای دست غیرت تو در چارسوی عشقت
سرهای گردنان را آویخته به مویی
من جز ترا نبینم هرسو که چشم دارم
وانگه ترا ندیده چشمی به هیچ سویی
نقش هزار لیلی وز گلبن تو رنگی
عقل هزار مجنون وز جرعه ی تو بویی
در موضعی که باشد آنجا هویت تو
ناید ز هر دهانی بانگی برون ز هویی
قمری چه مرغ شد کاو در باغ تو بنالد
بر تو به بانگ زاغی صد نعره چنویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş