شمارهٔ ۷۰ - من کهام!
ع عبدالقادر گیلانی
0
Altın Yaprak
من کی ام رسوای شهر و عاشق دیوانه ای
آشنا با هر غمی وز خویشتن بیگانه ای
هم شوم شاد از غمش کاو در دلم منزل گرفت
هم شوم غمگین که او جا کرد در ویرانه ای
ترک شهر آشوب من در کشوری منزل نکرد
تا نکرد اول غمش صد رخنه در هر خانه ای
گه گیاه درد روید از دلم گه خار غم
من به حیرت کاین همه گل چون دمد از دانه ای
می خورم خون دل و خود را به مستی می دهم
تا کنم گستاخ پیشش ناله مستانه ای
گفته ای محیی که باشد تا دم از عشقم زند
در طلب فرزانه و در عاشقی فرزانه ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş