Var Gücünle Birazda Sen Bağır

bir yalnızlık içerisinde almış başımı gidiyorum ağzımın sol yanında yağmurun damlası ve eşkiya gözlerimde gece siyahınla sevişiyorum kimseciklerin koynunda hırpalıyarak yalnızlığımı belki bu sabah belki birazdan ölebilirim hatta kulağıma eğilen denizle bir adım atarak kaybolabilirim son dokunuşum son intiharım tutkuna elini ver aşk bir ağacın gölgesinde sana sarılıyorum tam gitme vakti söyletme beni kendine bak iyi kalpli günahlarını emziriyorum/ acınla büyüyen yüzlerini önce terimi soy sonra en iştahlı düşlerimi ıslak elbiselerimin altından utanarak sana bakıyorum ve gözlerinde yine yoksul bir şehir seviyorum ah bilsen susuzluğumu pişman olursun elini ver hüzünlerle çoğalan kalbin maviyi bulandırırken dokunduğun her lafta seni iyi anlıyorum akıl ölümle dans ederken farkımız yok korkma yüreğimden korkma yalnızlığımdan denizle bir gelmişiz sana birazda sen gel rüzgar başını çevirsede önüne ne zamandır sesimi tazeliyorum kendini sesime bağışla var gücünle birazda sen bağır cehennemindeyim