Ak/pak/yalanlar

Bir hayali yaşamak gibi hala varlığımı saran varlıksızlığın... Aslında hiçliğin, bitmişliğin, hiç olmasaydı keşke dedirten kimliksizliğin! A m a A r t ı k; Gördüğümü sanıp da inandığım bu düşün içine hapsolan benliğim, duvarları yıkmak istiyor! Vuruyorum........... Kendimi yollara.. Üzerine üzerine yürüyorum geç-miş de kalan yaraların! Hani geçince zaman,tütün basılmış gibi dururdu kan.. Hani acıtmazdı artık beni hiç, Belki akla gelince inceden inceden sızlardı biraz piç! Y a L a n! Kalkıyorum hapsolduğum dört duvarın içinde saklandığım kuytudan.. Baksana yetmemiş sanki varlığıma armağan ettiğin,mabedim bellediğim o dört duvar ki, Kuytular yaratmışım için(m) de! Sahi sen hiç kayboldun mu kendi içinde... Sonra bulamayınca bir halt, İçin için ağladın mı içlenip de! '-Al bu mendili sende kalsın.. Bende daha çok var.. İçini temizlersin! ' Sadece çıkmak istiyorum artık burdan! Çıkm-ak.. Kaçm-ak.. Uzaklaşm-ak.. Koşm-ak.. Saklanm-ak.. Yok olm-ak.. Ak! Evet aklamak geçip giden onca zamanı.. Aklamak,adınla kirlettiğin aşkı.. -Önce çamaşır suyuna yatırsam,sonra sıcak suyla elimde şöyle bir çalkalasam.... Olmadı bi daha yıkasam.... Y o K! Hani diyor ya o kadın şarkının birinde; 'ömür boyu yıkasam yüreğimi çıkmaz bu aşkın lekesi'... Uğraştırmayın beni şimdi,,, Tam da buna benzer bir cümle olurdu benimde kuracağım, çamaşır suyu uyuşturmasaydı beynimi! ' Bir adım atmaya çalışıyorum,sadece bir adım! Pamuk ipliği gibi gelir gerisi diyorum.. -Canım pamuk helva istiyor! Bir şans daha verseniz bana,çocuk olsam yeniden.. Tek bir anını bile ziyan etmeyeceğim bu sefer, gerçekten.... - Kalkıyorum yerimden; H e p s i B u! Yalpalıyorum sonra.. Başım dönüyor galiba.. Düşüyorum! Gücüm yok... Çaresizim... 'Sen olsanda olmasan da başarabilirim..' Diyecektim tam da; Ama Yine de Galiba -Sen varken gücüm olurdu-