"gördüm geceye uçuyordu serçeler. gidiyordu sekine... öylece yürüyordu gölün en haki yerine.…
siyah bir benim dünya yüzünde gidemem…
Boynunu yere serdi adam Işıkları avuçlamak için…
"Refika, gecelerin nuru ruhunda gezer Erdemi viran ederken güneşi görenler…
konuşamıyorum uysal deliliklerin…
sarı ve savruk biraz... kederim ağlamasın gülücükler içinde..…
eski zamanlara sinmiş uykularda rüsvaylıkla aramsız dağlar var…