Körebe

Sessiz, at başı bir yarış, uçuran uçurum Geliyor köşe kapmaya ilkyaz durun İşliyor içki insanın en kuytu yerine, vurun Batmak için yitirilen renge, söz dolanıp gelir Kendine, köprüde bir körebe dörtnala Ne varsa dünde kaldı düşük kemer bir belde Bakıyor bir kelebek kısa ömrüne, üç buçuk Atıyor kalbi boyar gibi bir çiçeği, açıp kar Kalınlığında bir pencereyi, işte sulu boya Lekesi gibi bir ay, yukarda, yırtılan gecede Kendi çığlığında boğulmuş bir akşamsefası Dışarıda bir şaman ayini sapsan bir gölge Orta yerde açılmış bir kasık arıyor tacını Diri iki göğüs sallanıyor bayrak direği gibi Bir ay çiçeği tarlası süt emziriyor güneşe Ateşin dansı etek etek bacak, kansız bir ihtilal Tenden bir yol gider öteki tele, bir çocuk gelip Geçen trenlere bakıyor, ablası kaçmış bir Kızın önünde duruyor ördek, bıçağın kanı Daha soğumadan alıp götürdüler hayatı Sigarayı bırakma kararı yatırıldı salamuraya Bu bastığın topraklar at kişnemelerine gebe Yüzünü yıkadığın su kilitledi kendini nazara Büyüyen büyüye, usta çırak ilişkisi değil de "Sensiz Hayattan Bana Ne" şarkısı gündemde