oysa başındaydık daha kuramadığımız dünyanın umut ekmiştik titreyen yüreğimize sevda biçmekti düşümüz…
bin yıllık hasretin son demleriydi sanki vuslata doğan başım dönüyordu doruklarda korkum düşmekten değil, tekleyip vuslata geç kalmasındandı yüreğimin ve elim solumdaydı gene/dilim…
"Affet…" Dedi erkek 'Korktuğum depremin enkazındayım…
miraca çıkmak gibiydi / ozanca gelmek sana! ırıyordu firavunlar beynimden…
de Ha(Y) di kara'm koptu kıyamet vurdu sular karaya bulutlar yarıldı canhıraş…
aklım… dedi kadın…
ellerim değildi ki salt çok şey öksüz kaldı gidişinle çok yaşanacaklara yeminlerimiz vardı ya hani? unuttuğumuz...…
Eminim! Gel desen Gelmeyecek…
hani mevsime inat delerek göğsünü karın göz kırpar ya güneşe? düşlerken seni…
gecenin konukluğundayım çoklardan birinde ben çayımı yudumluyorum/o karanlığı baş ağrılarımdan dem vuruyorum ona…