Öksüz Kaldılar

ellerim değildi ki salt çok şey öksüz kaldı gidişinle çok yaşanacaklara yeminlerimiz vardı ya hani? unuttuğumuz... hoyratça heba edip salıverdiğimiz Gökkubbe'ye belki takıldı bulutlara kimisi umarsız belki de hala umuda uçmakta kimisi... biz ki umutsuzlar filminin esas oğlan esas kızı! çiçekler can hani dalında tomurcukken henüz, en güzelinde mavilerin leylaklar hani, yediverenler sarı pembe, gökkuşağınca bir çift bebek bakışı hani, sevdamızın tanığı minicik eller hani, yumuk yumuk umut saklayan ayalarında onlar da boyun büktü gidişine biliyor musun? gözlerim değildi ki salt çok şey öksüz kaldı gidişinle çok yarınlara sözlerimiz vardı ya hani? tutamadığımız... hoyratça heba edip salıverdiğimiz rüzgara belki konakladı dağlara kimisi biçare belki de yuvalandı ağaçlarda umuda kimisi biz ki umarsızlar şarkısında son opera son senfoni! çocuklar can hani binlercesi aynı anda gülen gözbebeklerinde oyunlar hani, saklambaç körebe birdir bir bir bahçe hani, çitleri bile güneş rengi, tek basamak merdiveni nohut oda bakla sofa hani, sevdamızı mahremleştiren duvarları onlar da yaş döktü gidişine anlıyor musun? umutlarım değildi ki salt çok şey öksüz kaldı gidişinle çok tarihe kazınacak hani, adı sevda olan? yazamadığımız... hoyratça heba edip salıverdiğimiz zamana belki geçmişe karıştı kimisi ebedi belki de geleceğe uçmakta hala umutla kimisi biz ki çaresizler tablosunun son fırça son imgesi! özlemler can hani birine bin katıp esrikleştiğimiz beklemek, düşlemek, kavuşmak hani bir vuslat ki dünyayı durduran, tüketen sözleri dillerde mutluluk hani, huzur, adını koyamadığımız ne varsa hani onlarda yıkıldı gidişinle görüyor musun? sen şimdi hangi yeni düşlere gebe kalmaktasın kim bilir? belki de ağlamaktasın gizli gizli, kayanlara avuçlarından oynarken bile aymazı meçhul mekanında ve ben oynarken aldırmazı çıkmaz sokağımda zirvesine bir soluk boyu yaklaşmışım deliliğin kahkahalar atıyorum hayatın son zaferine duyuyor musun ! ?