Prangalara Bağladım Aşk' ı

kırık parçalarını topluyorum bedenimin uçurum k e n a r l a r ı n d a n yine aşk mahkûm olmuşken yalnızlığa gün ışıkları da sönmüşken gözbebeklerimin ısıtmıyor artık buz kesmiş bedenimi doğan g ü n ezgiler sürüyorum kırgın bedenime kâh mutlu kâh hüzün doluyken umutlarım sabahı selamlıyorum istemeden yorgun yüreğimin durgun atışlarıyla bu kaçıncı prangalara bağlanışın a ş k çıkmaz yokuşlu uzun prangalar hayatın neresindeyim şimdi, bilmiyorum hangi yokuş başında hangi yüksek tepesinde sınavlarım ha bitti ha bitecek desem alev alıyor yangına dönüyor h a y â l l e r i m gökyüzüne çizeyim desem düşlerimi tek dost sensin b i l i y o r u m bir dolu yağıyor, bir fırtınaya dönüşüyorsun el uzattığım her şeyde gözyaşlarım yakıyor y a n a k l a r ı m ı yıldız ekeyim diyorum gözyaşlarımın yerine belki boy verir yıldız çiçekleri desem olmuyor ve yüreğim kanıyor d e r i n d e n azıyor yaralarım korkuyorum yeniden oysa hayat acı izlerine aldırmadan g e ç i y o r dibe vuruyor her aşk'ta yarınlarım olmuyor işte olmuyor bir türlü peşimden aydınlığa giden karanlıklarım ne bu yürek bıkıyor yorulmaktan ne de sızıntı misali içime akan k a n a m a l a r ı m tuzla buz oluyor bir de üstüne aşk yok biliyorum, benim için sana doymak git hadi bir daha d ö n m e m e c e s i n e zaten bir rüzgârla geldin bir fırtınayla gidiyorsun yol verdim sana artık, git gidebildiğince a ş k... *git yolun açık olsun, hazır prangalara bağlamışken s e n i...