İki Gölgeydik Seninle

Gözlerin başka bir dünyaydı bana Dalga seslerinin eksilmediği sahillerim vardı Pencerenin önünde eskirdi gecelerim Düşmanımdı sıkı sıkıya kapalı perdelerin Bakışlarım gözlerine kanatlanırda perdelere takılırdı Gözlerine tutsak birer kafes kuşuydu gözlerim sana yazılmış şiirlerim vardı Gözlerine saçlarına Karbeyazı küçük ellerine adadığım Uykusuz fırtınalı gecelerin ardından Süt liman dudaklarında soluklanırdı Aşkına meftun yorgun mısaralarım Hani uykusuz gecelerim vardı ya Sende onlardan birinde yanımda kalsaydın Boş kağıtlara dökülen dizeleri izlerdik Harflerin buşuştuğu en güzel kelimeydi senin adın Kalıpta bir gece öğrenseydin Nasıl yazıldığını şiirlere o efsane kadının Seni düşündüğüm zamanlarda Yerdeğiştirirdi gölgelerimiz Gelip ayak uçlarıma bitişirdi Bir karartı gibi masalsı güzelliğin Çocuksu bir sevinçle yanaklarından öperdim Şevkatli bir rüzgar gibi saçlarını okşardı ellerim Ama biz değildik onlar Masalsı güzellikleri Şevkatli rüzgarlara benzeyen elleri Hiç düşünmedik ayrılırken Düşünmedik el ele dolaşan gölgeleri