Sensizlik Sonsuzluk

güneş batar yıldızlar doğar mevsimler gelir mevsimler geçer rüzgar eser ümitler diner çiçekler tomurcuk açar yapraklar solar yıldızlar kayar insanlar ölür zaman durur renkler oluşur gözyaşı akar insan olgunlaşır ağızdan çıkan sözcüklerle hayat anlamlaşır... sen imkansızdın ve onun için vazgeçilmezdin ne kadar hata yaparsan yap ne kadar beni üzersen üz bir tek sen değişmezdin bakışların, gülüşün, ellerin bir tek senin yerin sabittir gönlümde... zamanın durduğu, cümlelerimin anlamını yitirdiği anda çıkmıştın karşıma şimdi ise bitmiş bir cümlenin sonundaki nokta gibisin ne başın belli ne sonun tek bildiğim sensizliğin sonsuzluk olduğu...