Şerefe...

yine aynı yerdeyim hani sen annenlere gidince koşarak gittiğim arkadaşların eve zar zor bıraktığı taksimdeki yerdeyim, ne kadar da güzelmiş şimdi düşününce bana olan küskünlüklerin beni bir çocuk gibi azarlamaların... eskiden fırsatını bulunca kaçardım meyhanelere iki tek atar, şarkılar söyler bakardım keyfime şimdi ise hiç çıkmaz oldum eve bile gitmek istemiyorum sen yoksun ki evimizde kokun yok ki... rakı, balık, roka ne de severim bilirsin bir de üzerine aşk döktün mü değmeyin keyfime her şeyi unutur gözlerine dalardım ama şimdilerde pek etkisi kalmadı unutamıyorum bir türlü gidişini unutamıyorum işte... hatırlar mısın bilmem hani tavlada hep yenerdim seni sen de sinirlenir içerden bir fincan kapıp bunlarla da yen de görelim bakalım derdin... özledim be gülüm saçlarının kokusunu göğsümde uyanışını hadi bakalım uyan deyişini özledim... bak işte oldu mu bir büyük daha bitti sensiz burdaki şarkıları bilirsin şu sıralar kulağımda ağzımda bir şarkı var bilirsin kesin 'ben seni unutmak için sevmedim' nasıl unutayım nasıl katlanıyım bu ayrılığa... ah be güzelim hadi beni boşver kızımıza ne diycem nasıl diyicem küçük bir çocuğa nasıl anlatılır ki gidişin peki sen nasıl dayanacaksın büyüdüğünü görmeden kokusunu duymadan... ben kendime bile bakamıyorum koca çocuksun derdin evet haklıydın işte bak sensiz hiçbir şeyi başaramıyorum hem senin gibi güzel hikayeler de anlatamıyorum sesim de kötü bilirsin nasıl bakıcam kızımıza sensiz... hep benim yüzümden keşki almana izin vermeseydim arabayı hoş inatçının biriydin aklına koyduğunu yapardın 'Allah sevdiğini erkenden yanına alır derler' derler de geride kalanlar ne yapar onu hiç düşünmezler... ne çabuk geçti zaman saat gece yarısını geçmiş bile şerefe hayatım doğum günün kutlu olsun unuttum sanmıştın her zamanki gibi değil mi unutmadım unutamam da...