Hayatla Kavgalılara

metrisin önünde geçerken çocukluğum her zaman kadere sitemdi yerlere vurduğum hep alçaklara attı hayat beni ıradı gitti şimdi sevda yelleri ben küskünüm şimdi sevdalara ben kırgınım seneler var ki hep mahpuslarda durgunum yorgunum yorgunum hem de nasıl yorgunum hem bedenimle hem de yalnızlıklarla yorgunum neden kader neden hep ben kuytularda yaşıyorum neden kader neden hep ben yalnızlıklarla boğuşuyorum kavgam neden bitmez sanki öfkem neden tükenmez böyle mi olacak hep böyle hayat çekilmez kapalı kapılar ardında volta atan ben yalnızlıklarla boğuşan viran olan ben aldatılan zülüm gören ben bir ben miyim gecenin ortasında acaba bir ben gene darbe yedim felekten aşka dair sevdaya dair ne varsa hep beni bulur kavgalar eylemler çatışmalar masum masum kalırım ben arada hayatım her zaman geçer zindanda ben misin bu aynanın önündeki yüz ben misin bensen eğer çok değişmişsin başkasıysan çok cefakar birisin