Kurşunlar Yetmiyor

kurşunlar da yetmiyor bana seni unutmama ferman çıkarmış devlet bana bense gecenin ortasındayım şimdi ay düşüyor üzerime yıldızlar sorguluyor ve gecenin karanlığı idam ediyor beni sigaram da yetmiyor artık ciğerim ağrıyor gönlüm yaralı rivayet sanıp geçtim ben arkamı ve dağ gibi yoldaşım gitti ve dağ gibi karım ferman çıkarmış dedim ya devlet zindana atmaya bense kaçıyorum kurşunlar kovalıyor beni artık en büyük yandaşım kurşun misali gel gelelim ki yanıyor yüreğim ama kurşunlar da yetmiyor bana bu yarama merhem olmuyor artık artık devlet de uzak bana aramızda sıra dağlar aramızda denizler ve bir arka diyarın ardında... ama ben bahtiyarım bahtiyar kurşunlarda bahtiyar ve artık herşey eşkiya olmuş dağ, taş, dere, tepe özgürlük zaten eşkiyaydı kardeşlik bir ananın evladını reddetmesi gibi olmuş uçurum kenarlarında geziyorum şimdi fırat suyu kan akıyor duracaksa fırat suyu akmayacaksa delice ben de giderim öylece yapayalnız geceye ama kurşun yedim sol yanımdan ama öldüm ben bu gece