Hasret Çiçeği

Hani seninle beraber ektiğimiz Bir ıtır çiçeğimiz vardı Bir de kırmızı gülümüz Küçücük saksılarında kaktüslerimiz Ayak seslerinle güler Neşeli kahkahalarınla şenlenirdi evimiz Mutluluk doluydu ya hayallerimiz Ayrı mı kalacaktık böyle Ayrı mı kalacaktık biz Şimdi sobamızı yakmıyorum Senin yokluğunun soğuğunu ısıtamıyor zaten Eşyaların hepsini eskiciye vereceğim Senin boşluğunun yerini hiçbiri dolduramıyor zaten Masamın tozunu almıyorum Yemek dediğin bir iki lahmacun Geçiştiriveriyorum işte Biliyor musun Hani o beraber ektiğimiz çiçeğimiz hala duruyor Müsaade etmedim kurumasına, sararıp solmasına Ve ben Ve ben onu her sulayışım da ağlıyorum Sanki senin saçlarını okşar gibi Yapraklarını okşuyorum Hani seninle beraber ektiğimiz Çiçeğimiz vardı ya Adını hasret çiçeği koydum Her açışında sen diye kokluyorum Ben onu sularken hep, hep ağlıyorum...