Yüreğe Saplandı Kaldı Matem

Yüreğe çöreklendi kaldı matem Boşuna dememişler, ayrılığın bir adı da ölüm zaten Tek fark, kabirde değil beden Cevapsız kalıyor, her neden Ayrılık kahrediyor, geride kalanı Tütmüyor şimdi ocağımın dumanı Hasret devrinden kalma, içindeki her eser Şimdi evimiz bir müze Bitiremiyorum sabahlara dek, geze geze Bu oturduğun sandalye Bu tabağın, bu bardağın Öpüyorum, değmiştir diye dudağın Hükmü kalmadı, koyduğun yasağın Şimdi içtiğim, günde üç paket sigara İki şişe Güzel Marmara Gar dolabında duruyor hala duvağın İçime çekiyorum kokusunu, giydiğin kazağın Bir oldu mesafesi, yakının uzağın Kapandı var ile yokun arası Yüreğe oturdu kaldı, ayrılık ile yalnızlığın acısı Yaşadığım her gün son nefesin provası Boşuna dememişler, ayrılığın bir adı da ölüm zaten Yüreğe saplandı kaldı matem