Kimsesi yok Garip bir arzuhalim Açamadım Gayri kilitlendim…
Elim uzanır yine telefonlara Bir akşam vakti Geçmişte kalanları düşünürken İçimden aşkın alfabesini çıkarma isteği…
Sözlerin bittiği yerde Bekliyorum Beni yeni bir aşkın Gelip götürmesini…
yağmur yağıyor damla damla ellerimden içime süzülüyor hırsım, öfkem vuruyor şakaklarıma kan soluyor nefesim…
Duydum ünlü olmuşsun Resmin gazetelere basılmış İsmin son aşk dedikodularına karışmış…
içimde bir hacı içimde belirsiz içimde çığırtkan bir acı�…
İstenmediğimiz yerden çıkarız Yeni bir dünya kurar orda yaşarız Bizi devrimlere,kurşunlara sor Ne kralız, ne hizmetkarız…
bıraktım şehrin dar sokaklarına hatıraları sana veda etmeden gidiyorum gözümde son damlacıkları gözyaşlarımın ben sana doyarcasına ağlayamadan gidiyorum…
İnanmazdım gözlerinin içi gülebilen bir insanın varlığına İnanmazdım bu kadar çabuk bağlanıldığına İnanmazdım insani tutkuların açlığına İnanmazdım bir peri saflığına…
Yeter Yeter ki Ben bu hayata kiracıyım…
Ağzında tekrarlayan jilet tadı Yaşanılan yıllar yeni bir ad koyamadı Gece yürürken Gölgesinden korkarak…
sen bütün çiçeklerimi aldın benim sen bütün beyazları siyahla boyadın giderken sen güneşimi kara bulutlarla kapladın ben sana bütün umutlarımı vermiştim…
Bu şiirin baş kahramanı bir anarşist Hafif sakallı Afili bir artist…
Ne o nazi Dedi biri İnsanlığın Barbarlığı diye cevapladı diğeri
Yaşadın Ve çalıştın Başkalarının her işini sen yaptın Bu kadar iyiliğin içinde…
15 / 21 gösteriliyor