Kör Tebessüm

Ağzında tekrarlayan jilet tadı Yaşanılan yıllar yeni bir ad koyamadı Gece yürürken Gölgesinden korkarak Ve hepten aynı nakaratı mırıldanarak Olmadı ve olmadı Oysa Ve eğer hala o ise yada oysa Bilmez her dervişin aynı ikilemi yaşadığını Her meydanda barış için savaşıldığını Hayata başlamak ister Gülerek Ya da hayata gülerek başlamak istemek Mahzun ve acı Ve mahzun acılara terk� Bir o kadar da ürkek Birbirine yaslanmış iki el Tek yürek. Arkasına bakmaması Gölgesinden korkmasından Bir ışık huzmesi yayılır ya titreyerek Yıllardır yanından ayırmadığı gaz lambasından Öyle ya bilmez modasının geçtiğini gaz lambasının Utanır başkasının sormasından Aynı utandığı gibi ekmek için yanık ellerini açmasından Bilmez her iyinin varlık sebebinin kötülük olduğunu O yüzden Hayata başlamak ister Gülerek yeniden Oysa bilmez ikinci adresidir onun Tükenmişlik Saniyelik kirası tinerinden balisinden, Oysa bilmez utanmasını adından Ve kurtulamaz bu kör tebessüm sıfatından O ıssız sokakların ıslığı Tüm şehre ağlayan bir bankamatik kapısından