Aşkın Alfabesi

Elim uzanır yine telefonlara Bir akşam vakti Geçmişte kalanları düşünürken İçimden aşkın alfabesini çıkarma isteği Hıçkırıklarına boğulurken Kafamın boşlukları, Bir de bende aşk konusunda okuma yazma yokken Ve aşkımızın en güzel şarkısı çalmaktayken Öyle ki son notasına vurulmak üzere olan Öyle ki içlerimin derinlerine dalan Sakın Sakın bir daha o şarkıyı söyleme Kalbimin köşesi eksik kalsın öyle Elin benimkini tutamayacak kadar temiz Kalbin bir o kadar saf Üstü örtülü hayallerini sakın açmaya çalışma Değmez Çok erkensin Benim için Biz, Çok erkeniz Ama Hep ben böyle Hep erkence Hep bilmeden sevmeyi İçimde saklıyorum aşkın alfabesini Dibini, Artık dibini görmek lazım şişelerin Yada yoldan geçene otostop çekip İmana gitmek lazım Son noktasını koymak lazım bu kısa ve acısız hikayenin Yine mi ulan Yine mi Karşımda gözlerin İçine sıçayım ben böyle alfabenin