Düdük

içimde bir hacı içimde belirsiz içimde çığırtkan bir acı� yol böyle mi yürünürdü böyle mi yüründü böyle mi yürüdük bu yolu� çıkarmamışmıydık gömleklerimizi? giymemişmiydik kılıçlarımızı ve, alınlarımızı dik tutmamışmıydık neden bıraktık? görünce üç metrelik kumaşı, bir gramlık tacı, yerin dibine batasıca ihtişamı. böyle mi yürüdük bu yolu adımızı böyle mi koyduk böyle mi akmıştı kanlar oluk oluk� nefesimdeki son soluk tükenmeden görmek istiyorum özgürlüğü ve kardeşliği ve barışı ve içimde bir hacı ve içimde bir acı ve karanlık ve yağmur silahımın ucu� ve yangından kurtardığım üç gözyaşı üçününde boynu bükük üçüde yer çekimine yenik ıslatıyorlar ayağımdaki kanlı ve tezekli pabucu kimin? kimin bu çalmayacak olan sazlar! kimin? kimin bu söylenmemiş olan sözler! neden ezdim? neden eziyorum bu kafaları, neden yaşıyorsak aynı toprakta ve aynı duada amin dediysek aynı Allah'a yıkandıysak ve arındıysak aynı bereketli ırmakta neden nefret etmek neden arkadan vurmak hayasızca� böyle mi yürüdük biz bu yolu ellerimizle mi yazdık ellerimizle mi yazıyoruz bile bile bu sonu! şimdi içimdeki hacılar terk etmiş beni abdestim kaçmış acılarım kalmış� ve sahaya inip son düdüğü çalmış bitirmek için şaklabanın biri bu oyunu