شمارهٔ ۱۱۴

م میرزا حبیب خراسانی
0 Altın Yaprak
دم زد لبی از شکوه نیش نام نهادند خون شد دلی از غصه میش نام نهادند صد تیغ جفا بر سر و تن دید بهر بند یکناله بر آورد نیش نام نهادند در قعر خم از چوب جفا بسکه قفا خورد خون شد دل انگور میش نام نهادند گویند می و جام گرفت از کی و جم نام کی بود و کجا بود و کیش نام نهادند لبریز شد از باده و کف کرد و فرو ریخت سر جوش می از خم که قیش نام نهادند عکسی ز رخ شاهد ما در عرب افتاد سعدی و ثریا و قیش نام نهادند یک قصه ز حال دل دیوانه ما بود آن قیس که مجنون حیش نام نهادند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.