شمارهٔ ۱۷۶
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
کفر زلف تو دگر باره مسلمانم کرد
کافری راهنمایی سوی ایمانم کرد
گبرکی بودم بهروز لقب نور رسول
تافت از روزن دل حضرت سلمانم کرد
مکن انکار که از همت مردان چه عجب
مور بودم نفس پیر سلیمانم کرد
خضر وقت آمد و از لطف بیکباره خلاص
ناگه از پیروی غول بیابانم کرد
مرده ای بودم پوسیده تن اندر بکفن
نفحه عیسوی آمد همه تن جانم کرد
آدمی نیستم ار شاکر نعمت نبوم
دیو بودم کرم و لطف تو انسانم کرد
زرد بودم کرم و جود تو بخشید صفا
درد بودم نظر لطف تو درمانم کرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş