Biter

Sanma ki bitmez herşey birgün Solmaz bir çiçek Susuz kalmaz toprak Aşksız kalmaz evren Sensiz kalmaz yürek.. Biter birgün herşey Ta ki gülücüklerin bitip de Ağlamaların bitmediği gibi Ağlaması olsaydın da bu hayatın Yaralı bir gülüşü olmasaydın... Şimdi dinlediğim türküler Çok yakında olsa bana Uzaktaki seni anlatır onlar da Elbet birgün onlar da biter Seni bana anlatacak sözleri kalmazsa. Şimdi ağlamıyorum Gözyaşlarım yanmasın Yada dışarda yağan yağmur Bir de gözyaşlarımla ıslanmasın. Artık yokum ben bu oyunda Ömrüm değil Herşey yok saysın.. Şimdi olabildiğince özgürüz Sevdam ve ben... Bu özgürlüğü yaşıyorum Kafeste bir kuş nasıl yaşıyorsa... Nasıl ki Kanat çırpıp da gökyüzüne ulaşamıyorsa. Son beş yıldır bilirim Otuzumdan sonra olmayacağımı Son beş yıldır bilirim Geçen günlerde senin olmadığını Kaldı yine bana beş yıl Yine ben sensiz yaşarım Yine ben yokluğunla ağlarım Sonra kapısını çarparım Bu kitapsız dünyanın... Sensizliği seçerken bile Yoksun yanımda Daha önceleri olduğu gibi Ama şimdi sadece "yoksun" Daha önceleri olmadığı gibi Bense yine yalnızım Sağnak yağmurlar altında Kirpiklerimle başbaşa Onlar ise yalnız değil Derin bir su derinliğinde Yanyana... Biz bile böyle olamadık Yanyana...yana yana Ateşli sevdalarda... Bana gitme deme Gittim bile... Küçük bir evrende Büyük sevdamın Yarısı bende, Kalanı, diğer yarısı.. O da bende...