Kim Bilir Belki

Anlamlar kaybolur birgün Yıkılır yalnızlığın fildişi kuleleri... Gözlerinde uykusuzluğun bıraktığı izler, Kitaplardan gece yarıları çalınmış aşklar, Yarınlara vurulmuş zincir-ki adı umut Geçmişe ağlayan bir pişmanlık eski sevgilinin unutulmaya yüz tutmuş simasında ve geriye dönüp baktığında ıslak aşkların bıraktığı yalnız sahillere bir başıboş aşık kalır... belki de aşk çoktan ölmüştür ve belki de içimizdeki kurak çöllerde aşk ölmüştür çoktan.... ve yaşamak bir serap olur susuzluğun kaynağı gibi duran gözlerimizde ve kurtuluş kimbilir yaşamla ölüm arasında keskin bir sınır.... ilhama inanmaz bu şiirin dizeleri geçmiş bir dolu kanlı ve delikanlı satırlar dizer belleklere şimdilerde başıboş cümle taburları gezinir yorgun dimağlarda ve yarınlara ait umut kavramları saklıdır yaşama kapalı perdelerin ardında... hepsini toplasan içindeki ateşin etrafında tüm ilhamları sırtında vuran hayatın kendisi şiir olur yazık ki şiir kalır......