Ben Yusuf'um

“ ben yusuf'um abi gözlerini getirdi gözlerime vurdu gece gündüz demeden düşlerime girdi” M.Uçar Hülyanın bir nevi düş olduğunu öğrendiğimde de Hülyalarımın içindeydi en hülyalı haliyle Artık düşlerimde o var Hayallerimde o var tüm gerçekliğiyle -hayal hülyanın çoğulu gibi bir anlam kazanıyor nedense- Dünyam onunla dolu şimdi Her anım onu solukluyor Her uykum onu sayıklıyor… Nefeslerim daha bir sık şimdi, derinlemesine Sırf onu içimde daha fazla tutabilmek Daha fazla hissedebilmek ve daha fazla yaşamak için Yalnız o var kulaklarımın sağır edici sessizliğinde Gözlerimin dipsiz kuyu körlüğünde o var Koku almayışımda Herhangi bir duyuya, duyguya ihtiyaçsızlığımda o var İnsan olmanın tüm dayanılmaz ögelerini kuşatan o var Çünkü o her şeyim olarak duruyor hayatımın orta yerinde Görüşüm,duruşum,duyuşum ve sair yaşayışım Ve şair dizelerimle… Günahımın hem sevabımın muhatabı Yaşamak adını verdiğimiz bu oyun oyun içinde Boğulmak bir hissin sınırsız enginliğinde… Gönül düşmüşlüğümün gönüllü gönülsüzlüğü, Bir hayatın lisanını değiştiren gönül sözlüğü, Gülistan zindanında çare aramaktan çaresiz Çilekeşim, Adım Yusuf… Ben yokum artık, Senin bir yusufun var Ben yokum faniydim öldüm Fena oldum, fena öldüm…